Błąd systemu Windows 0x80070035 „Nie znaleziono ścieżki sieciowej” - przyczyny i rozwiązania

Użytkownicy systemu Microsoft Windows 10 mogą podłączyć komputer do innego. System operacyjny umożliwia również korzystanie z tej samej sieci w celu uzyskania dostępu do niezbędnych folderów i plików bez połączenia kablowego. Niestety, próbując połączyć się jako gość, niektórzy użytkownicy napotykają błąd 0x80070035 „Nie znaleziono ścieżki sieciowej”. Tak wiele problemów technicznych może prowadzić do tego błędu. Dlatego mamy kilka metod na naprawienie tego paskudnego błędu 0x80070035 „Nie znaleziono ścieżki sieciowej”.

Rozwiązywanie błędu systemu Windows 0x80070035 „Nie znaleziono ścieżki sieciowej”.

Aktywacja protokołu IPv4

Być może słyszałeś wiadomości: podświetlono najnowsze bloki adresów IPv4 w Internecie. Podstawowa podstawowa technologia, która umożliwia korzystanie z adresów protokołu internetowego (czy w sieci kiedykolwiek był numer 99.48.227.227? To jest adres IP), od początku Internetu wkrótce będzie wyczerpana. Jednak nowa technologia zajmie jego miejsce. Następcą protokołu IPv4 jest IPv6, system, który nie tylko oferuje znacznie więcej adresów numerycznych, ale także upraszcza przypisywanie adresów i dodatkowe funkcje zabezpieczeń sieciowych. Jednak przejście z IPv4 na IPv6 będzie prawdopodobnie trudne. Większość ludzi nie zna IPv4 i IPv6, zwłaszcza że potencjalny wpływ przejścia na IPv6 na ich życie może być mniejszy.

IPv4 oznacza protokół internetowy w wersji 4. Jest to podstawowa technologia, która pozwala na podłączenie naszych urządzeń do sieci. Gdy urządzenie łączy się z Internetem (komputer PC, Mac, smartfon lub inny gadżet), jest mu przypisywany unikalny numeryczny adres IP, na przykład 99.48.227.227. Aby wysłać dane z jednego komputera do drugiego za pośrednictwem Internetu, pakiet danych zawierający adresy IP obu urządzeń musi być przesłany przez sieć. Bez adresów IP komputery nie będą mogły komunikować się ze sobą i wysyłać danych. Jest to ważne dla infrastruktury Internetu.

IPv6 to szósta wersja protokołu internetowego i następca protokołu IPv4. Działa podobnie do IPv4, ponieważ zapewnia unikalne numeryczne adresy IP potrzebne do komunikacji z urządzeniami podłączonymi do Internetu. Ma jednak jedną istotną różnicę: używa 128-bitowych adresów. IPv4 używa 32 bitów na swoje adresy internetowe. Oznacza to, że może obsługiwać około 4, 29 miliarda adresów IP. Liczba ta może wydawać się duża, ale wszystkie 4, 29 miliarda adresów IP przydzielono różnym instytucjom, co doprowadziło do kryzysu, z którym mamy dziś do czynienia.

Wyjaśnijmy sytuację: adresy nie są jeszcze wyczerpane. Wiele z nich nie jest używanych i znajduje się w rękach instytucji, takich jak MIT, oraz firm takich jak Ford i IBM. Możesz przypisać więcej adresów IPv4, a więcej będzie sprzedawanych (ponieważ adresy IPv4 są teraz rzadkim zasobem), ale staną się rzadkim produktem w ciągu najbliższych dwóch lat, dopóki nie stworzy problemu dla Internetu. Jak już wspomniano, IPv6 używa 128-bitowych adresów internetowych. Dlatego może obsługiwać 340 282 366 993 938 000 000 000 000 000 000 000 000 adresów internetowych. Jest tak bardzo, że do wyświetlenia adresów wymagany jest system szesnastkowy. Innymi słowy, adresy IPv6 są więcej niż wystarczające, aby Internet działał przez bardzo, bardzo długi czas.

Wyczerpanie adresów IPv4 przewidywano kilka lat temu, więc nastąpiło przełączenie w ciągu ostatniej dekady. Postęp był jednak powolny - tylko niewielka część Internetu przełączyła się na nowy protokół. Ponadto IPv4 i IPv6 zasadniczo działają jako sieci równoległe - wymiana danych między tymi protokołami wymaga specjalnych bram. Aby dokonać zmiany, oprogramowanie i routery muszą zostać zmodyfikowane, aby obsługiwały bardziej zaawansowaną sieć. Zajmie to trochę czasu i pieniędzy. Pierwszy prawdziwy test sieci IPv6 odbył się 8 czerwca 2011 r. W Światowym Dniu IPv6. Google, Facebook i inne znane firmy internetowe przetestowały sieć IPv6, aby zobaczyć, do czego jest ona zdolna i co jeszcze trzeba zrobić, aby zmienić świat na nową sieć.

Początkowo nie będzie to miało poważnego wpływu na życie. Większość systemów operacyjnych faktycznie obsługuje IPv6, w tym Mac OS X 10.2 i Windows. Jednak wiele routerów i serwerów go nie obsługuje, co uniemożliwia podłączenie urządzenia z adresem IPv6 do routera lub serwera, który obsługuje tylko IPv4. IPv6 jest jeszcze w powijakach, ma wiele błędów i problemów z bezpieczeństwem, które wciąż wymagają naprawy, co może prowadzić do jednego gigantycznego bałaganu. Aby poprawić błąd w systemie Windows (w tym 10), wykonaj następujące kroki:

  1. Naciśnij klawisze Windows + R, aby wyświetlić okno dialogowe Uruchom.
  2. W polu tekstowym wpisz ncpa.cpl i kliknij OK.
  3. PCM na żądanym połączeniu - „Właściwości”.
  4. Po kreatorze właściwości sieci (bezprzewodowym lub Wi-Fi) znajdź pole „Połączenie używa następujących elementów”. Teraz kliknij „Protokół internetowy (TCP / IP) wersja 4”. Kliknij przycisk „Zainstaluj” tuż pod tym polem.
  5. Teraz wybierz „Protokół” i kliknij „Dodaj” w kreatorze, aby wybrać typ funkcji sieciowej.
  6. Protokół sieciowy - niezawodny protokół multiemisji - OK.

Zmień ustawienia zabezpieczeń sieci

Zasady ustawień System Windows umożliwia zarządzanie ustawieniami wielu komputerów z centralnej lokalizacji. Jeśli jednak masz autonomiczny komputer, możesz osiągnąć ten sam rezultat za pomocą lokalnego edytora zasad bezpieczeństwa lub secpol.msc. Secpol to sposób zarządzania różnymi zasadami i ustawieniami bezpieczeństwa, które definiują różne zachowania na komputerze. Jest to świetny sposób na zapewnienie standardowej konfiguracji zasad bezpieczeństwa na wielu komputerach, jeśli nie masz domeny. Aby przełączyć się do lokalnego edytora zasad bezpieczeństwa, wpisz „secpol” w pasku wyszukiwania Windows i kliknij wyświetlony aplet. Po otwarciu zobaczysz kategorie i opcje zmiany różnych ustawień. Zagłębmy się w niektóre z najczęstszych scenariuszy, w których będziesz musiał użyć lokalnego edytora zasad bezpieczeństwa, na przykład, tworząc polityki bezpieczeństwa i importując je do innych komputerów.

Jak ustawić politykę haseł w Secpol

Posiadanie polityki haseł jest doskonałym pierwszym krokiem do poprawy bezpieczeństwa komputera z systemem Windows 10. Aby ustawić politykę haseł za pomocą lokalnego edytora zasad bezpieczeństwa, należy najpierw dwukrotnie kliknąć „Zasady konta” po lewej stronie, a następnie kliknąć „Zasady dotyczące haseł”. Spowoduje to wyświetlenie różnych opcji ustawiania polityki haseł na komputerze. Jako minimum musisz zmienić minimalny wiek hasła i jego długość. W tym celu kliknij dwukrotnie parametr „Minimalna długość hasła” i zmień go na dowolną długość.

Zwróć także uwagę na kartę Wyjaśnij. Ta karta znajduje się w każdym parametrze otwieranym w lokalnym edytorze strategii bezpieczeństwa. Jest to świetny sposób, aby dowiedzieć się, co dokładnie robi to ustawienie i jak może wpłynąć na twój komputer. Następnie zmieńmy minimalny wiek hasła. Wymaga to tych samych kroków, co zmiana minimalnej długości hasła. Wreszcie, aby nasza polityka haseł naprawdę działała, musi być włączona. Odbywa się to poprzez włączenie opcji Hasło, aby spełnić wymagania dotyczące złożoności. Nasza polityka dotycząca haseł jest teraz ważna.

Jak eksportować i importować zasady bezpieczeństwa

A jeśli chcesz przenieść te ustawienia na inny komputer? Możesz to zrobić, eksportując konfigurację i importując ją do innego komputera. Po skonfigurowaniu wszystkich ustawień możesz kliknąć „Ustawienia zabezpieczeń” w oknie głównym i wybrać menu „Akcja”. Daje to możliwość eksportu polityki. Po kliknięciu zostanie wyświetlony monit o zapisanie pliku ustawień zabezpieczeń (INF) w wybranej lokalizacji. Ten plik inf jest dokumentem tekstowym zawierającym wszystkie ustawienia, które właśnie ustawiłeś. Przenieś ten plik inf na inny komputer, na którym chcesz zmienić ustawienia zabezpieczeń, otwórz aplikację Zasady zabezpieczeń lokalnych, tak jak wcześniej, i kliknij węzeł Ustawienia zabezpieczeń. Kliknij ponownie „Działanie” i wybierz „Importuj zasady”. Zostaniesz poproszony o wprowadzenie właśnie wyeksportowanego pliku .inf. Po zaimportowaniu nowy komputer będzie miał wszystkie ustawienia zdefiniowane na innym komputerze.

Edytor zasad zabezpieczeń lokalnych to doskonałe narzędzie do ustawiania wielu ustawień zabezpieczeń na komputerze. Za pomocą funkcji importu / eksportu można replikować funkcje zasad grupy, stosując standardową konfigurację zabezpieczeń na wielu komputerach grupy roboczej. Możesz zmienić ustawienia zabezpieczeń sieci, aby rozwiązać błąd 0x80070035. Kroki są następujące:

  1. Przejdź do menu Start z komputera, wpisz secpol.msc na pasku wyszukiwania i naciśnij klawisz Enter.
  2. W następnej konsoli wybierz opcję Zasady lokalne, a następnie Ustawienia zabezpieczeń po lewej stronie. Kliknij dwukrotnie Bezpieczeństwo sieci: Poziom uwierzytelniania LAN Manager.
  3. W menu rozwijanym wybierz opcję „Wyślij LM i NTLM - użyj zabezpieczenia sesji NTLMv2, jeśli zostało to uzgodnione”. Kliknij „Zastosuj”, a następnie „OK”, aby zapisać zmiany.

Wyłącz IPv6

Protokół internetowy w wersji 6 (IPv6) to nowy zestaw standardowych protokołów internetowych. IPv6 to wersja zestawu protokołów internetowych zaprojektowana z myślą o Twoich potrzebach. IPv6 rozszerza zakres aplikacji, w tym aplikacje peer-to-peer i aplikacje mobilne. Protokół IPv6 jest domyślnie włączony w systemie Windows, na przykład podczas dołączania komputera do domeny. Aby poprawić błąd ścieżki sieciowej, postępuj zgodnie z naszymi instrukcjami. Włączanie i wyłączanie IPv6 we właściwościach karty sieciowej może być używane w systemach Windows 7, Windows 8, Windows 8.1 i Windows 10:

  1. Otwórz panel sterowania (ikony) i dotknij / dotknij ikony Centrum sieci i udostępniania.
  2. Kliknij prawym przyciskiem myszy lub kliknij żądaną kartę sieciową (na przykład „Wi-Fi”) i kliknij / dotknij Właściwości.
  3. Zaznacz (włącz) lub wyłącz (wyłącz) pole wyboru „Protokół internetowy w wersji 6 (TCP / IPv6)”.
  4. Po zakończeniu możesz zamknąć połączenia sieciowe, jeśli chcesz.

Włączenie protokołu IPv6 dla określonej karty sieciowej może być używane w systemach Windows 8.1 i Windows 10:

  1. Otwórz podniesiony PowerShell.
  2. Wprowadź wiersz polecenia dla IPv6 dla wszystkich kart sieciowych. Zapisz nazwę karty sieciowej (na przykład „Wi-Fi”), dla której chcesz włączyć IPv6.
  3. Wpisz następujące polecenie w PowerShell z podwyższonymi uprawnieniami i naciśnij Enter.

Get-NetAdapterBinding -ComponentID ms_tcpip6

  1. Wymień adapter bezprzewodowej karty sieciowej (na przykład „Wi-Fi”).
  2. Po zakończeniu możesz zamknąć PowerShell, jeśli chcesz.

Włącz IPv6 dla wszystkich kart sieciowych:

  1. Otwórz podniesiony PowerShell.
  2. Wpisz następujące polecenie i naciśnij klawisz Enter.

Enable-NetAdapterBinding -Name "*" -ComponentID ms_tcpip6

  1. Po zakończeniu możesz zamknąć PowerShell z podwyższonymi uprawnieniami, jeśli chcesz.

Wyłącz IPv6 dla określonej karty sieciowej:

  1. Otwórz podniesiony PowerShell.
  2. Wprowadź następujące polecenie w podwyższonych prawach w PowerShell i naciśnij Enter, aby zobaczyć aktualny status IPv6 dla wszystkich kart sieciowych. Zapisz nazwę karty sieciowej (na przykład „Wi-Fi”), dla której chcesz wyłączyć IPv6.

Get-NetAdapterBinding -ComponentID ms_tcpip6

  1. Wpisz następujące polecenie i naciśnij klawisz Enter.

Disable-NetAdapterBinding -Name „Adapter Name” -ComponentID ms_tcpip6

  1. Zastąp nazwę karty w powyższym poleceniu rzeczywistą nazwą karty sieciowej (na przykład „Wi-Fi”) z kroku 2, dla którego chcesz wyłączyć IPv6.

Na przykład: Disable-NetAdapterBinding -Name "Wi-Fi" -ComponentID ms_tcpip6

  1. Po zakończeniu możesz zamknąć PowerShell, jeśli chcesz.

Wyłącz IPv6 dla wszystkich kart sieciowych:

  1. Otwórz podniesiony PowerShell.
  2. Wpisz następujące polecenie i naciśnij klawisz Enter.

Disable-NetAdapterBinding -Name "*" -ComponentID ms_tcpip6

Zrobione!

Edycja rejestru

Uruchom Edytor rejestru. Aby to zrobić, użyj jednej z następujących procedur, w zależności od wersji systemu Windows:

  • Windows 8 - Naciśnij klawisze Windows + R, aby otworzyć okno dialogowe Uruchom. Wpisz polecenie regedit.exe i kliknij przycisk OK.
  • Windows 7 - Kliknij przycisk Start, wpisz regedit.exe w polu wyszukiwania, a następnie naciśnij klawisz ENTER.

W Edytorze rejestru znajdź i kliknij następujący podklucz rejestru:

HKEY_CURRENT_USER Oprogramowanie Microsoft Windows CurrentVersion Eksplorator Foldery użytkownika

Znajdź następującą wartość:

Osobiste

Upewnij się, że pole „Dane” dla wartości „Osobiste” to ścieżka do prawidłowej lokalizacji sieciowej. Jeśli nie masz pewności, czy jest to poprawna ścieżka, możesz skopiować i wkleić ją do Eksploratora Windows, aby określić, czy masz dostęp do tej lokalizacji. Jeśli ścieżka jest obecnie niedostępna, ponieważ jesteś połączony z inną siecią lub pracujesz w trybie offline, możesz ponownie połączyć się z tą siecią i spróbować ponownie otworzyć lub utworzyć plik PST. Jeśli jednak ścieżka w prywatnej wartości rejestru nie jest już prawidłowa, można zmienić tę ścieżkę, wykonując pozostałe kroki.

Kliknij dwukrotnie następującą wartość:

Osobiste

W polu „Wartość” wprowadź poprawną ścieżkę do folderu „Moje dokumenty” i kliknij przycisk „OK”. Domyślne dane dla tej wartości to% USERPROFILE% Zamknij Edytor rejestru i uruchom ponownie komputer.

Usługi początkowe

Oto jak sprawdzić i ponownie włączyć usługę TCP / IP Pomocnika NetBIOS w systemie Windows 8 i innych wersjach:

  • W pasku wyszukiwania systemu Windows wpisz Usługi i otwórz Usługi z listy wyników.
  • Przejdź do Pomocnika TCP / IP NetBIOS.
  • Kliknij prawym przyciskiem myszy i otwórz Właściwości.
  • W sekcji „Typ uruchomienia” wybierz „Automatycznie” i potwierdź zmiany.

Uruchom ponownie komputer i sprawdź, czy problem został rozwiązany.

Wyczyść pamięć podręczną i zresetuj ustawienia.

Jednym z najskuteczniejszych rozwiązań jest wyczyszczenie pamięci podręcznej DNS i zresetowanie sieci. Aby wyczyścić pamięć podręczną, uruchom wiersz poleceń (wpisz „cmd” w polu wyszukiwania Windows) i wprowadź następujące polecenie:

ipconfig / flushdns

Naciśnij klawisz Enter i poczekaj na zakończenie operacji. Następnie musisz także wyłączyć buforowanie DNS:

  • Uruchom Menedżera zadań;
  • Na karcie Usługi dotknij Dnscache;
  • Kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz „Wyłącz”.

Uruchom ponownie komputer i sprawdź, czy czyszczenie ustawień sieciowych pomogło wyeliminować błąd.

Włącz obsługę udostępniania plików SMB1.

Aby włączyć dostęp do SMB1 w systemie Windows 7:

  • Otwórz wiersz polecenia jako administrator;
  • Wpisz następujące polecenie:

Set-ItemProperty -Path "HKLM: SYSTEM CurrentControlSet Usługi LanmanServer Parametry" SMB1 -Type DWORD -Value 1 -Force

  • Zamknij wiersz polecenia i ponownie uruchom komputer, aby zmiany odniosły skutek.

Aby włączyć SMB1 w systemie Windows 8:

  • Otwórz panel sterowania i dotknij / dotknij ikony „Programy i funkcje”.
  • Kliknij link „Włącz lub wyłącz funkcje systemu Windows” po lewej stronie.

Zostanie otwarty plik C: Windows 32 OpcjonalneFeatures.exe.

  • Sprawdź (włącz) pole wyboru / funkcję udostępniania plików SMB 1.0 / CIFS i naciśnij / dotknij przycisku OK.

Jeśli chcesz, możesz także włączyć tylko to, co chcesz - SMB 1.0 / CIFS Client lub SMB 1.0 / CIFS Server. Gdy wszystko jest gotowe, kliknij przycisk „Uruchom ponownie teraz”, aby natychmiast ponownie uruchomić komputer i zastosować zmiany.

Aby włączyć SMB1 w systemie Windows 8.1 i 10:

  • Otwórz wiersz polecenia jako administrator;
  • Wpisz następujące polecenie i naciśnij klawisz Enter, aby sprawdzić, czy SMB1 jest obecnie włączony.

Dism / online / Get-Features / format: table | znajdź „SMB1Protocol”

  • Wpisz następujące polecenie:

Dism / online / Enable-Feature / FeatureName: „SMB1Protocol” -Wszystkie

  • Po wyświetleniu monitu i gotowości naciśnij klawisz y, aby natychmiast ponownie uruchomić komputer w celu zastosowania.

Zrobione!

Wyłącz zaporę

Zapora systemu Windows jest niewidocznym narzędziem, które chroni nasze systemy przed wszystkimi rodzajami zagrożeń sieciowych i została dołączona do każdej wersji systemu Windows w ciągu ostatniej dekady. Ponieważ jest „cichym” sojusznikiem, wykonującym większość swojej pracy w tle, niewielu użytkowników wchodzi z nim w regularne interakcje, a jeszcze mniej ludzi wie, jakie narzędzie i jak działa.

Co to jest Zapora systemu Windows?

Zapora systemu Windows to aplikacja bezpieczeństwa stworzona przez firmę Microsoft i wbudowana w system Windows w celu filtrowania danych sieciowych wysyłanych do iz systemu Windows oraz blokowania złośliwych połączeń i / lub programów, które je inicjują. Zapora systemu Windows została po raz pierwszy włączona do systemu Windows XP (w 2001 r.) I od tego czasu poprawiła się w każdej nowej wersji systemu Windows.

Do 2004 r. Nazywano go zaporą połączenia internetowego, a w tym czasie była to dość prosta i wadliwa zapora z wieloma problemami ze zgodnością. Windows XP Service Pack 2 (SP2) zmienił nazwę na Zapora systemu Windows i wprowadził i ulepszył podstawowe funkcje, takie jak filtrowanie i blokowanie połączeń przychodzących.

Co robi Zapora systemu Windows

Zapora systemu Windows może zapewnić komputerowi lub urządzeniu ochronę przed atakami z sieci lokalnej lub Internetu, ale nadal zapewnia dostęp do sieci i Internetu. Ponieważ Zapora systemu Windows filtruje ruch przechodzący przez komputer, może również zatrzymać rozprzestrzenianie się złośliwego oprogramowania wykorzystującego ruch sieciowy, takiego jak konie trojańskie i robaki. Ещё одна полезная возможность заключается в том, что он может фильтровать как исходящие, так и входящие соединения с вашим компьютером Windows и блокировать нежелательные. Брандмауэр использует предопределённый набор правил для обоих типов сетевого трафика, но его правила могут редактироваться и изменяться как пользователем, так и программным обеспечением, устанавливаемым пользователем. По умолчанию брандмауэр Windows позволяет выполнять множество задач, таких как работа в интернете, использование приложений для обмена мгновенными сообщениями, подключение к домашней группе в локальной сети, обмен файлами, папками и устройствами и т. д. Правила применяются по-разному в зависимости от профиля сети, установленного для активного сетевого подключения.

Большинство программ Windows, которым требуется доступ к интернету и сети, автоматически добавляют свои исключения в брандмауэр Windows, чтобы они могли работать правильно. Если они не добавляют такое исключение, брандмауэр Windows отображает предупреждение безопасности, в котором они просят вас разрешить им доступ к сети. По умолчанию брандмауэр Windows устанавливает флажок, соответствующий используемому сетевому подключению. Вы можете выбрать один из вариантов или оба, в зависимости от того, что вы хотите сделать. Если вы хотите разрешить программе подключаться к сети и Интернету, нажмите или коснитесь «Разрешить доступ». Если вы хотите заблокировать доступ, нажмите «Отмена».

Если вы используете Windows с учётной записью пользователя, который не является администратором, вы не увидите таких запросов. Все программы и приложения фильтруются в соответствии с правилами, существующими в брандмауэре Windows. Если приложение не соответствует этому правилу, оно автоматически блокируется без отображения каких-либо запросов. Брандмауэр Windows включён по умолчанию в современных версиях Windows, таких как Windows 10, Windows 7 и Windows 8.1, и он работает в фоновом режиме в качестве службы. Он только предлагает пользователям, когда им нужно принять решение. Вам не придётся открывать его, если вы не хотите увидеть его статус или настроить его работу.

Что не делает брандмауэр Windows

Брандмауэр Windows не может защитить вас от любых злонамеренных атак. Это инструмент, который всегда следует использовать в сочетании с хорошей антивирусной программой, поскольку он действует как барьер между вашим компьютером и внешним миром. Он не может защитить ваш компьютер с Windows от вредоносных программ, которые уже присутствуют на нем. Если случится так, что ваш компьютер заражён шпионским или вымогательским ПО, то брандмауэр Windows не сможет остановить обмен данными между вредоносным кодом и удалёнными хакерами. Для этой задачи вам понадобится сторонний инструмент.

Вы можете включить или выключить брандмауэр Windows, только если вы являетесь администратором. Ваш параметр применяется ко всем учётным записям пользователей, которые существуют на вашем устройстве Windows. Кроме того, если вы решите отключить брандмауэр Windows, убедитесь, что у вас установлена надёжная альтернатива, например, сторонний брандмауэр или антивирус. Основы брандмауэра Windows и его работы не так сложны. Однако, если вы хотите испачкать руки и настроить более продвинутые правила, которые определяют, как это работает, вам нужно немного научиться, прежде чем делать это.

Если вы на 100% уверены, что конфигурация внутренней сети работает должным образом, но ошибка не устранена, необходимо отключить сторонний брандмауэр. Большинство современных антивирусных ПО оснащены сторонними брандмауэрами. Этот дополнительный защитный слой более чем приветствуется, но он не может гарантировать, что он не будет мешать вашей внутренней сети. Процедура отключения антивирусного программного обеспечения зависит от марки антивирусного приложения. Чтобы отключить брандмауэр Защитника Windows, выполните следующие действия:

  1. Нажмите Win+R, чтобы открыть окно «Выполнить» и войти в панель управления. Нажмите Enter, чтобы открыть окно панели управления.
  2. В списке параметров щёлкните и откройте брандмауэр Защитника Windows.
  3. В списке слева нажмите Включить или отключить брандмауэр Защитника Windows.

Другие способы

Для начаола нужно проверить правильность настройки вашего девайса. Для этого необходимо выполнить следующие шаги:

  1. Выполните щелчок правой кнопкой мыши на желаемом диске, к которому вы хотите получить доступ, и выберите «Свойства».
  2. Перейдите на вкладку «Общий доступ». Проверьте, отображается ли в сетевом пути Not Shared. Продвигаясь вперёд, выберите опцию «Расширенный доступ».
  3. В следующем окне «Расширенный доступ» установите флажок «Предоставить общий доступ к этой папке». В разделе «Настройки» подтвердите, что вы ввели правильное имя диска. В нижней части окна расширенного общего доступа выберите «Применить», а затем «ОК», чтобы сохранить настройки.
  4. Выйдя из предыдущего окна, нажмите сочетание клавиш Windows+R, чтобы открыть диалоговое окно «Выполнить».
  5. В текстовом поле введите имя папки и нажмите Enter.

Проверьте доступ к папке.

IP-адрес целевого компьютера

Выполните приведённый ниже обходной путь, если не удаётся устранить ошибку 0x80070035 предыдущим методом.

  1. Нажмите клавишу с логотипом Windows на клавиатуре и введите cmd. Щёлкните правой кнопкой мыши на командной строке, показанной под «Лучшее совпадение», и выберите «Запуск от имени администратора».
  2. Когда появится запрос на подтверждение запуска, выберите Да.
  3. В окне командной строки введите следующую команду и нажмите Enter:

ipconfig / all

  1. Найдите IPv4-адрес. Na przykład:

192.168.43.193

  1. Снова нажмите сочетания клавиш Windows+R и откройте диалоговое окно «Выполнить».
  2. В поле поиска введите следующий текст и нажмите Enter:

\\ 192.168.43.193 \ имя желаемого диска, к которому вы хотите получить доступ.

Теперь диск должен открыться правильно.

Как видите, способов исправить ошибку 0x80070035 «Не найден сетевой путь» довольно много, и здесь вы наверняка найдёте решение, которое поможет вам избавиться от проблемы. Если вы уже сталкивались с такой ошибкой, поделитесь с нашими читателями в комментариях под этой статьёй.